کوردستانی

نامه ای به هم زبانان و هم نژادان کوردم در خراسان برادران و خواهران کردم در خراسان من یک جوان کوردم از نژاد و ازتبار دیرینتان کردستان و این نامه را در شرایطی برایتان می نویسم که هم تباران دیگرتان در وضعیتی اسفناک به سر میبرند.دوستان گرامی و خواهران وبرادران کوردم در شمال خراسان: چنانچه همه ما میدانیم تاریخ مبارزاتی ملت کورد در کردستان ایران تاریخی سراسرپر فراز و نشیب است تاریخی که بی گمان تنها بومیان آمریکایی در جهان به آن دچار شده اند و ملت ما نیز دومین ملت است که این ظلم تاریخی بر آنها روا داشته میشود.همانطور که میدانید ملت کورد با جمعیتی در حدود 45 میلیون در 4 الی 5 کشور پراکنده سده است و به بیرحمانه ترین شیوه های ممکن سرکوب میشود و چه بسا بسیاری از این کوردها اکنون کورد بودن خود را هم فراموش کرده اند.هم نژادان کوردم در خراسان: همانطور که میدانید سرزمین آذربایجان بطور کلی و آذربایجان غربی و بخصوص شهرهای اورمیه ،سلماس ،خوی و ماکو جزی از خاک همیشه کردستان بوده اند و هستند و شما خواهران وبرادرانمان در طول تاریخ مملکت عزیزمان ایران به خاطر دفاع از استقلال ایران ویکپارچگی این خاک مقدس به آنجا تبعید شده اید اما همه ما میدانیم اگر چه نزدیک به 500 سال است به آنجا رفته اید اما فکر و ذکرتان پیش فامیل و هم نژاذان دیگرتان در شهرهای یاد شده بوده است فکری که از همان روزهای اول در قالب شعرهای شیرین کوردی و بیانگر احساسات واقعی شما هنوز هم باقی مانده است.چیا یه سه ر مه ئه رز رومه،ته ودا جه نگل و گولو تومه،هفت سالین ئه ز پئ چوومه.بله برادران این نمونه ای از یک شعر بسیار فلکلور شما یوسفان گم گشته کنعان است که اکنون هم حکایت از کوچ نا خواسته شما به این دیار است و شما را وابسته به سرزمین اجدادیتان یعنی اورمیه میکند..رفقا و برادران کوردم در خراسان متا سفانه شما زمانی برای مقابله با ترکهای غز به خراسان رفتید تا نگذارید آنان آنج را به تاراج ببرند اما صد حیف که اکنون برادران کرمانج شما در آذربایجان غربی وبخصوص شهرهای اورمیه وسلماس و خوی و ماکو به شدیدترین شیوهای ممکن به دست ترکها به آزار و اذیت میرسن و هیچکس جواب گوی این برادران شما نیست و ترکه خاک دیرین شما یعنی اورمیه را جزی از خاک ترکها به شمار می آورند و برادران کورد شمارا در این شهر و دیگر شهرهای این استان مهاجر و بیگانه و غیره مینامند و کسی نیز جواب گوی این فریاد برادران شما نیست…عزیزان شما زمانی برای محافظت از خاک ایران به آنجا یعنی خراسان رفتید آیا زمان آن فرا نرسیده که به آغوش سرزمین اجدادیتان کردستان برگردید؟؟؟آیا زمان آن فرا نرسیده که این انتظار چندین قرنی را به پایان برسانید و این بار برای دفاع از خاک اجدادی و برادران کوردتان به اورمیه بر گردید؟؟بی گمان حضور شما در اورمیه و خرید زمین از ترکها اورمیه را به همان شهر همیشه کوردنشین سابق تبدیل خواهد کرد و روح والای اجدادمان را که برای دفاع از ایران به خراسان رفتند را شاد خواهد کرد و جعفر قلی را زنده میکند چون جعفر قلی بخشی از وجود تمامی کرمانجها است..بناباین دوستان و خواهران و برادران گرامیم در خراسان به فریاد دادخواهی ملتتان وبرادرانتان در اورمیه بشتابید ویکبار دیگر داستان جه جوخان و عیوض خان را بیا فرید و دل و دیده برادران کورد خود را شاد کنید…و اجازه ندهید که یکبار دیگر سرنوشت کرکوک و موصل و خانقین بر سر سرزمین اجدادی شما یعنی اورمیه بیایدو به این هجرت تاریخی خود پایان دهید و به سرزمین مادری خود برگردید ودیدگان آنان را شاد کنید.