کوردستانی

!

با اینکه من در اصل معتقدم که انتشارات و مصاحبه های نظمی افشار همراه با نامه های آنچنانی  و سرگشاده و بدون محتوی و عدم مبنی بر واقعیات ، ابدا"  ارزش  جواب  یا تحلیل را  نداشته و ندارد و هر خواننده ای ،  حتی با کمترین معلومات سیاسی و اجتماعی و تاریخی، میتواند به آسانی دست او را خوانده و به افکار پشت پرده او پی ببرد.

ولی  از آنجائیکه  نظمی افشار خود را نماینده  و پرچمدار آذربایجان و آذری ها پنداشته و چنین در مقابل رسانه های گروهی  وا نمود میکند که او سخنگوی راستین آذربایجان و آذری هاست  لذا لازم میدانم که با انتشارات او برخورد نموده و این برخورد را  در محله اول متوجه مردم محترم آذربایجان و بویژه  روشنفکران و قلم بدستان آذری نمایم . کرد ها و آذری ها در طی قرنهای گذشته در کنار هم در کردستان و آذربایجان با هم  زیسته  و خواهند زیست و این  واقیتی است که هر انسانی دارای خرد  باید با دیدگاهی باز از این واقعیت موجود  با مسائل برخوردی  اندیشمندانه  داشته ،  عمل  نموده  و یا قلم به دست بگیرد . 
امروز این وظیفه تاریخی نسل کنونی کردها و آذری ها و بویژه  نیروهای  سیاسی و دمکراتیک ، شخصیتهای با خرد می باشد که به توده های  مردم  کرد  و آذری  نشان دهند  که ما چگونه میخواهیم بعنوان دو ملت آذری  و  کرد درکنار هم  در یک  ایران دمکراتیک و  فدرال همزیستی  مسالمت آمیز داشته و به حقوق مشترک  همدیگر احترام گذاشته  و احترام خواهیم گذاشت. این وظیفه ماست که از گذشته های تلخ درس عبرت  بگیریم  و برای عدم  تکرار آنها قدم  برداریم  ، فاجعه های دردناک  یوگوسلاو قدیم  یا بعضی از ممالک آفریقا را در نظر گذرانیده  و از تکرار اینگونه فجایع  جلوگیری  نمائیم ، توده های مردم  کرد و  اذری چیز دیگری را جز این خواهان  نیستند و  قبول هم نخوانند کرد. 
به همین دلیل است که می خواهم مردم  و روشنفکران آذری را مخاطب قرار دهم ، آیا مردم گرامی و مبارز  آذربایجان و روشنفکران و قلم بدستان  آذری از خود  سئوال  کرده‌اند  که  اشخاصی همچون نظمی افشار و امسال وی  چه هدفی را دنبال میکنند و اهداف انها  چه  پیامدهائی را در پی خواهد داشت؟ با چنین موضع گیریهایی  دور از خرد شاید نظمی  افشارها بتوانند  برای مدت کوتاهی  اربابان  کمالیست حاکم بر ترکیه را خرسند نموده و شاید منافع  شخصی خود را تامین نمایند  ولی اینها ابدا نفعی یا قدمی  مثبت در راه پیشرفت مبارزه  به  حق و دمکراتیک  مردم  آذربایجان  ایران نیست. چنین به  نظر میرسد که اینها فراموش کرده اند یا می خواهند فراموش کنند که تنها راه رسیدن به حقوق انسانی و پایمال شده  آذری و کرد مبارزه  مشترک و شان به شان آذری ها و کرد ها  و سایر اقلیتهای تحت ستم ایران بوده و هست. 
نظمی افشار در نامه های سرگشاده اش و مصاحبات  آنچنانی اش کردها را ، اعم از کردهای ایران یا عراق یا ترکیه  را مورد تهاجم قرار میدهد ،  سئوال مهمی که ملت آذری  باید علم کنند  این است  وی  چگونه  از حقوق  مردم  آذربایجان دفاع می کند وقتی که : 
 * هم صدا با سردمداران ترکیه و حتی  کمی هم  شدیدتر، همچون کاسه داغ تر از آش ، مبارزات به حق کردهای ترکیه را از یک  دم  حرکتی  تروریستی  قلمداد  نموده  و روی آن خط سیاه میکشد ،  یکی از همفکران نظمی افشار زیر  امضای آقای سارلی  نامی،   دولت  ترکیه  را برعکس جمهوری اسلامی  حکومتی دمکراتیک  قلمداد نموده  و متذکر میشود که در ترکیه به  دفعات  شاهد  حضور  کردها  در ارکان حکومت  بوده ایم  و دمکراسی ترکیه  را  الگویی  برای  ایران آینده می بیند !
آری دولت  ترکیه  یک سیستم  دمکراتیک  و پارلمانی را  دارد ولی این دمکراسی در سطحی محدود فقط  شامل حال ترکها  و شاید کردهائی که ماهیت ملی خود را انکار نموده اند بوده و هست. آقای سارلی یا نمیداند یا  اینکه از نگرانی  خشم  اربابانش سکوت میطلبد که اینکه  اگر این کردهای حاضر در ارکان دولتی  حتی  برای  یک  بار هم که شده  میگفتند  که انها کرد تبار هستند و یا ناخوداگاه  کلماتی کردی از دهانشان بیرون میرفت  چه بلای به سرشان میاوردند ، نمونه های فراوان آن از لیلا زاناها  گرفته تا احمد کایاها  تا به امروز هم  موجود و فراوانند.آیا جنین چشمبندیها و قضاوت های  دروغین در مقابل مسئله کرد کمکی به دوستی ملتهای کرد و  آذری و در نهایت خدمت مثبت به مشکلات  و جنبش مردم آذربایجان خواهد بود؟ 
* نظمی افشار جنجالی برافکنده است که  چرا کنگره ملتهای ایران فدرال  طرحهای حکومت ترکیه را برای یورش نظامی به کردستان عراق را محکوم کرده  است  و آن را دلیلی بر ضدیت با ترک  و آذری  و طرح  و دسیسه  شونیسم فارس و  پسرعموهایشان  قلمداد میکند، ولی آیا  این  موضعگیری براستی برای دفاع از حقوق آذریهای ایران است  یا برای کف زدن کمالیستهای  ترکیه ، قضاوت آن اسان است. برنامه های یورش ترکها به کردستان عراق در اقصا نقاط جهان، از طرف دولتهای چون آمریکا ، اتحادیه مشترک اروپا و بسیاری از احزاب و اشخاص سیاسی  محکوم  گردیده  و می شود  آیا همه این عکس العمل جهانی زیر سر شونیسم  فارس  و کرد و بر علیه  آذری و ترک بوده  و میباشد ، طبعا جواب منفی است  و نظمی افشار هم این را خوب میداند ولی سئوال  اینجاست که  آیا  وی  و امسال  وی میتوانند توده مردم  آزاده  آذربایجان را فریب دهند ؟  
نظمی افشار گلایه میکنند که چراکنگره ملتهای ایران فدرال در مقابل   حقوق پایمال شده  چچنها و تاتارها اعتراض نمی کنند، این اعتراضی است  منطقی و درست ،  نیروهای دمکراتیک و آزاد اندیش  حق و وظیفه اعتراض به هر گونه  تعرض به حقوق  انسانی را در هر کجای جهان که باشد  داشته  و دارند ولی  چنین  اعتراضاتی  یک جانبه  و همراه  با بیانات  غیر واقعی  ماهیت خود را از دست میدهد ، پس سرکوب و خفقان  ترکها بر علیه کردهای کردستان ترکیه  یا قتل وعام آرامنه  بدست ترکها چرا مورد اعتراض نظمی افشار قرار نمیگیرد ؟  علم کردن دروغین  قتل و عام  ملت ترکمن بدستور کسی که وی اسمش را هم  بدروستی  نمیداند کمکی  به مبارزات آزادیخواهانه مردم  آذربایجان  ایران  نبوده  و نیست جز اینکه افزون  تشنج  و آلوده  نمودن جو مسالمت آمیز ما بین کرد و آذری را تشدید نماید.  
* نظمی افشار بارها شاید به درک خودش زرنگی نموده  و  با سیاست  یکی  به میخ  و یکی به نعل  از بعضی  از رهبران مبارزات  آزادیبخش ملت کرد ستایش و تمجید نموده  و در همان حال  بر علیه بعضی از رهبران مبارزه آزادیبخش کرد همچون  سمکوی شکاک یا مسعود بارزانی را  به پرخاشگری  میپردازند. 
اگر از پرخاشگریهای  وی  به مسعود بارزانی  بگذریم  که ربطی به  کرد و آذری  در ایران ندارد جالب  است  که دلایل  پرخاش  وی  را بر سمکوی شکاک  مرور نظر قرار دهیم زیرا که چنین  برخوردهائی نه تنها دفاع  از حقوق آذری های ایران نبوده  بلکه  بلاعکس تیشه به ریشه روابط  دوستانه  کرد  و آذری  میزند. سمکو یکی از مبارزین نستوه  جنبش ملی دمکراتیک  کردها بر علیه استبداد حاکم  بر ایران آن زمان در کردستان  بود  و  این را نظمی افشارها  نمیتوانند  از صفحات  تاریخ  مبارزات   کردستان محو کنند،  سمکوی شکاک  در یک قرن پیش در مقابل مستبدین آن زمان جنگید ، در شرایط زمانی ، فرهنگی ،اجتماعی  و سیاسی  مختلف  با امروز،  در مقابل کسانیکه برادر وی را بر سر سفره  مهمانی خود به خون   کشاندند  ووو.. 
حال اگر عده ای از آذری های در آن زمان تبدیل به سرنیزه مقدم  حاکمان  تهران  شدند  و آذربایجان  را به میدان اولیه  جنگ  بر علیه سمکو  و مبارزینش  تبدیل  نمودند و اینکه در این جنگها مردمان بیگناه  یا بیطرف  آذری  و حتی کرد  قربانی  نتایج  تاسف بار این جنگها شدند چیزی است  که نمیتوان آن را منکر شد ،  انسانهای  آزاداندیش  و با خرد از این پدیده های  تاریخ  درس  میگیرند ، از وقوع  آن متاسف میشوند و برای جلوگیری مجدد  آن گام   بر میدارند ، نه  اینکه بر آن زخمهای کهنه نمک  بپاشند.  
این اهداف آزاد اندیشانه  را نسل امروز کردهای  کردستان  ایران  بر آن سند زنده  گذاشته اند ،  در مبارزات   اخیر   مسلحانه کردها بر علیه حکومت  قرون  وستائی جمهوری اسلامی همان نسلهای  بعدی  سمکوی شکاک  بودند  که در صفوف احزاب  سیاسی  امروز همچون حزب دمکرات کردستان ایران با نیروهای  جمهوری اسلامی  در قلب  شهرهای   ماکو  ، خوی  ، سلماس ، ارومیه   ،...  دست  و  پنجه  نرم  کردند  ولی  آیا حتی سنگی هم  به  طرف  یک  آذری  هموطن  که در خدمت جمهوری اسلامی نبوده  پرتاب کردند ؟  مطلقا  نه.  
کردها در مراحل مبارزات  دهه اخیر  خود  نشان داده‌اند که برای  آزادی  تمام ملل  ایران  بویژه  ملت همسایه  آذری  خود از یوخ  ستم  مضاعف  مبارزه  میکنند و درک  سیاسی خود را  مبنی  بر سنگینی گذاشتن  بر ارزش  متقابل  برای انسانها و دیدگاه  باز و صمیمانه  خود  را  به  محک  گذاشته اند ، ولی نظمی افشارها بر این واقعیات  سکوت می کنند و در عوض می خواهند  آن را به شیوه ای دیگر به  خورد ملت  آذری  بد هند . 
به همین دلیل است که می خواهم روی  سخنانم را مخاطب  به ملت آذری  و در مرحله اول  به روشنفکران و قلم بدستان آذری  برگردانم  و آن اینکه که مردم  با خرد آذربایجان احتیاجی  به رهبرانی چون نظمی افشار  نداشته و ندارند  ، این وظیفه شماست  که پرچم  آذربایجان از دست چنین کسانی که  خود را بدون رآی مردم  رهبر خوانده  بیرون کشیده   و برای  ایرانی  دمکراتیک و آزاد  دوش بدوش  سایر ملل ایران و بویژه  ملت کرد  که  همیشه در این راه  پیش قدم بوده است گام  بردارند.
  استکهلم  ، نوامبر 2007  ، تیمور  م.

www.urmiye.eu